هر ريائى ، شرك است ، راستش اين است كه هر كه براى مردم كار كند ، ثوابش به عهدهء مردم است ، و هر كه براى خدا كار كند ، ثوابش با خدا است . ( 1 ) 4 - از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 110 سوره كهف ) : « هر كه اميدوار لقاء پروردگارش باشد پس بايد كار خوب كند و شريك نكند در عبادت پروردگارش احدى را » فرمود : مردى است كار ثوابى مىكند ولى مقصود او رضاى خدا نيست و همانا مىخواهد نزد مردم خوب شمرده شود ، دوست دارد كه مردم آن را بشنوند ، اين است كه در عبادت پروردگار خود شريك گرفته ، سپس فرمود : هرگز هيچ بنده‌اى نيست كه نهانى كار خيرى كند و روزگار بگذرد تا اينكه خدا كار خير او را آشكار سازد ، و هيچ بنده‌اى نيست كه كار بدى در نهانى كند و روزگار بگذرد تا آنكه خدا كار بد او را آشكار سازد . ( 2 ) 5 - از محمد بن عرفه ، گفت كه : امام رضا ( ع ) به من فرمود : واى بر تو أى پسر عرفه ! كار كنيد نه براى خودنمائى و شهرت ، زيرا هر كه براى جز خدا كارى كند ، خدايش بدان كسى واگذارد كه براى او كار كرده است ، واى بر تو ! هيچ كس كارى نكند جز آنكه خدا عوضِ كارش را به او برگرداند ، اگر خوب باشد خوب ، و اگر بد باشد بد . ( 3 ) 6 - از عمر بن يزيد ، گويد : من با امام صادق ( ع ) شام مىخوردم كه اين آيه را خواند ( 14 سوره قيامه ) : « بلكه انسان بر خود